شپش سر یا پدیکولوز کپیتیس

شپش سر یا پدیکولوز کپیتیس چطور تشخیص داده می‌شود و درمان آن چیست؟

به گزارش مجله اینترنتی توزلو به نقل ازیگ پزشک

شپش‌ها حشرات ریز هستند که از خون انسان تغذیه می‌کنند. هجوم شپش سر اغلب کودکان را درگیر می‌کند و معمولاً از انتقال مستقیم شپش از مو‌های یک فرد به مو‌های دیگر ناشی می‌شود.

آلودگی به شپش نشانه‌ای از بهداشت فردی ضعیف یا محیط زندگی ناپاک نیست. شپش ناقل بیماری‌های عفونی باکتریایی یا ویروسی نیست.

دارو‌های بدون نسخه و نسخه‌ای برای درمان شپش سر یا پدیکولوز کپیتیس Pediculosis capitis موجود است. دستورالعمل‌های درمان را به دقت دنبال کنید تا پوست سر و مو‌های خود را از شر شپش و تخم‌های آن‌ها خلاص کنید.

تعدادی از درمان‌های خانگی یا طبیعی نیز برای درمان آلودگی به شپش سر استفاده می‌شود، اما شواهد بالینی کمی در مورد اثربخشی آن‌ها وجود ندارد.

علائم

علائم و نشانه‌های رایج آلودگی به شپش می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • خارش. شایع‌ترین علامت آلودگی به شپش خارش پوست سر، گردن و گوش است. این یک واکنش آلرژیک به نیش شپش است. هنگامی که فردی برای اولین بار دچار شپش می‌شود، ممکن است تا چهار تا شش هفته پس از آلودگی، خارش ایجاد نشود.
  • شپش روی پوست سر. شپش‌ها ممکن است قابل مشاهده باشند اما به سختی قابل تشخیص هستند زیرا کوچک هستند، از نور اجتناب می‌کنند و به سرعت حرکت می‌کنند.
  • تخم شپش (شپش) روی ساقه مو. دیدن آنها ممکن است دشوار باشد زیرا آن‌ها بسیار ریز هستند. آن‌ها به راحتی در اطراف گوش و خط موی گردن دیده می‌شوند. وجود تخم شپش‌های لزوما نشان دهنده یک آلودگی فعال نیست.
  • زخم روی پوست سر، گردن و شانه‌ها. خاراندن می‌تواند منجر به برآمدگی‌های کوچک و قرمز شود که گاهی ممکن است با باکتری عفونی شود.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد

اگر مشکوک هستید که شما یا فرزندتان به شپش سر مبتلا شده است، قبل از شروع درمان به پزشک مراجعه کنید. مطالعات نشان می‌دهد که بسیاری از کودکان در صورت عدم وجود آلودگی فعال شپش، با دارو‌های بدون نسخه یا درمان‌های خانگی برای شپش سر درمان شده‌اند.

چیز‌هایی که اغلب با نیت اشتباه می‌شوند عبارتند از:

  • شوره سر
  • باقی مانده از محصولات مو
  • مهره‌ای از بافت موی مرده روی ساقه مو (ریخته‌گری مو)
  • دلمه، کثیفی یا سایر زباله‌ها
  • سایر حشرات کوچک موجود در مو

علل

شپش سر حشره‌ای برنزه یا خاکستری به اندازه یک دانه توت فرنگی است. از خون انسان از پوست سر فرد تغذیه می‌کند. شپش ماده ماده چسبنده‌ای تولید می‌کند که هر تخم را محکم به پایه یک ساقه مو در فاصله بیش از ۳/۱۶ اینچ (۵ میلی متر) از پوست سر می‌چسباند.

چرخه زندگی شپش

شپش سه مرحله را طی می‌کند:

  • تخم‌هایی که پس از شش تا نه روز از تخم خارج می‌شوند.
  • پوره‌ها، اشکال نابالغ شپش که پس از ۹ تا ۱۲ روز به بالغ بالغ تبدیل می‌شوند.
  • شپش بالغ که می‌تواند سه تا چهار هفته زنده بماند. شپش ماده روزانه ۶ تا ۱۰ تخم می‌گذارد.

انتقال

شپش سر می‌خزد، اما نمی‌تواند بپرد یا پرواز کند. انتقال شپش سر از فردی به فرد دیگر اغلب از طریق تماس مستقیم سر به سر، اغلب در یک خانواده یا بین کودکانی که در مدرسه یا بازی با هم تماس نزدیک دارند، انجام می‌شود.

انتقال غیرمستقیم غیرمعمول است، اما شپش ممکن است توسط موارد زیر از فردی به فرد دیگر سرایت کند:

  • کلاه و روسری
  • برس و شانه
  • لوازم جانبی مو
  • هدفون
  • بالش، حوله و اثاثه یا لوازم داخلی
داروی تحقیقاتی تیرزپاتید، در کاهش اضافه وزن و چاقی حتی از سماگلوتید هم بهتر بوده، اثری قابل مقایسه با جراحی چاقی
بیشتر بخوانیم

انتقال غیرمستقیم نیز می‌تواند در میان اقلام لباسی که با هم ذخیره می‌شوند رخ دهد. به عنوان مثال، کلاه یا روسری که به یک قلاب آویزان شده یا در کمد مدرسه نگهداری می‌شود، می‌تواند به عنوان وسیله نقلیه برای انتقال شپش عمل کند.

حیوانات خانگی مانند سگ و گربه نقشی در انتشار شپش سر ندارند.

عوامل خطر

از آنجایی که شپش سر عمدتاً از طریق تماس مستقیم سر به سر پخش می‌شود، خطر انتقال در میان جوانانی که با هم بازی می‌کنند یا به مدرسه ‌می‌روند، بیشتر است. در ایالات متحده، موارد شپش سر اغلب در کودکان پیش دبستانی تا مقطع ابتدایی رخ می‌دهد.

عوارض

اگر کودک شما خارش پوست سر را در اثر آلودگی به شپش سر بخرد، ممکن است پوستش بشکند و دچار عفونت شود.

جلوگیری

جلوگیری از انتشار شپش سر در میان کودکان در مراکز نگهداری از کودکان و مدارس دشوار است زیرا تماس بسیار نزدیک وجود دارد.

احتمال انتقال غیر مستقیم از وسایل شخصی اندک است. با این حال، برای کمک به جلوگیری از هجوم شپش سر، ممکن است به کودک خود دستور دهید که:

  • لباس‌ها را به قلابی جدا از لباس‌های دیگر کودکان آویزان کنید
  • از به اشتراک گذاشتن شانه، برس، کلاه و روسری خودداری کنید
  • روی تخت‌ها، کاناپه‌ها یا بالش‌هایی که در تماس با فرد آلوده به شپش سر بوده است نخوابید.

نگرانی در مورد انتقال شپش دلیل خوبی برای اجتناب از استفاده مشترک از پوشش محافظ برای ورزش و دوچرخه سواری در صورت لزوم به حساب نمی‌آید.

تشخیص

طبق دستورالعمل‌های آکادمی اطفال آمریکا، استاندارد طلایی برای تشخیص آلودگی فعال شپش سر، شناسایی پوره زنده یا شپش بالغ است.

این دستورالعمل‌ها توصیه می‌کنند مو‌های خیس روغن‌کاری شده با چنین محصولاتی به‌عنوان نرم‌کننده استاندارد مو مورد بررسی قرار گیرند. پزشک شما با دقت مو‌های فرزندتان را با یک شانه دندانه ریز (شانه نیش دار) از پوست سر تا انتهای مو شانه می‌کند. اگر شپش زنده پیدا نشد، احتمالاً در نوبت دوم کل امتحان را تکرار خواهد کرد.

شناسایی رشک‌ها

پزشک شما همچنین به دنبال رشک‌ها یا تخم شپش در مو‌های فرزند شما خواهد بود. او ممکن است برای یافتن گودال از نور مخصوصی به نام نور چوب استفاده کند که باعث می‌شود گودی‌ها مایل به آبی به نظر برسند. اما شناسایی رشک‌ها لزوماً تشخیص آلودگی فعال شپش را تأیید نمی‌کند.

یک تخم شپس برای زنده ماندن باید نزدیک پوست سر باشد. حفره‌هایی که در بیش از ۱/۴ اینچ (۶ میلی متر) از پوست سر یافت می‌شوند، احتمالا مرده یا خالی هستند. نیش‌های مشکوک را می‌توان زیر میکروسکوپ بررسی کرد تا مشخص شود که آیا زنده هستند یا خیر – شواهدی از احتمال آلودگی فعال شپش.

اگر هیچ شپش زنده‌ای یافت نشد، احتمالاً از آلودگی قبلی باقی مانده است و نیازی به درمان ندارد.

درمان

پزشک احتمالاً یک داروی بدون نسخه (OTC) را توصیه می‌کند که شپش و برخی از حشرات را از بین می‌برد. این دارو‌ها ممکن است تخم‌های تازه گذاشته شده را از بین نبرند. بنابراین، معمولاً برای کشتن پوره‌ها پس از خروج از تخم، اما قبل از تبدیل شدن به شپش بالغ، یک درمان دوم با زمان مناسب لازم است.

مطالعه تاریخی همه‌گیرشناسانه روی کرم‌های انگلی انگلیسی‌ها در طول تاریخ
بیشتر بخوانیم

برخی از مطالعات نشان می‌دهند که هفت تا نه روز پس از اولین درمان، زمان ایده‌آل برای درمان دوم است، اما برنامه‌های درمانی دیگری نیز وجود دارد. از پزشک خود بخواهید دستورالعمل‌های کتبی برای برنامه درمانی توصیه شده ارائه دهد.

محصولات بدون نسخه (OTC).

دارو‌های OTC بر پایه پیرترین، یک ترکیب شیمیایی استخراج شده از گل داوودی است که برای شپش سمی است. قبل از استفاده از یکی از این درمان‌ها، مو‌های کودک خود را با شامپو بدون نرم‌کننده بشویید. شستن مو‌ها با سرکه سفید قبل از شستن ممکن است به حل شدن چسبی که نی‌ها را روی ساقه مو نگه می‌دارد کمک کند. دستورالعمل‌های روی بسته‌بندی را برای مدت زمان ماندن دارو در مو‌ها دنبال کنید و مو‌های کودک خود را روی سینک با آب گرم بشویید.

دارو‌های OTC شامل موارد زیر است:

  • پرمترین (نیکس). پرمترین نسخه مصنوعی پیرترین است. پرمترین نیت‌ها را از بین نمی‌برد و درمان باید ۹ تا ۱۰ روز پس از اولین مصرف تکرار شود. عوارض جانبی ممکن است شامل قرمزی و خارش پوست سر باشد.
  • پیرترین با مواد افزودنی (Rid). در این داروی OTC، پیرترین با ماده شیمیایی دیگری ترکیب می‌شود که اثربخشی آن را افزایش می‌دهد. این محصول فقط شپش‌ها را می‌کشد، نه شپش‌ها را می‌کشد، و باید ۹ تا ۱۰ روز پس از اولین درمان دوباره استفاده شود. عوارض جانبی ممکن است شامل خارش و قرمزی پوست سر باشد. اگر کودک شما به گل داوودی یا ابروسیا حساسیت دارد، نباید از پیرترین استفاده شود.

دارو‌های تجویزی

در برخی از مناطق جغرافیایی، شپش‌ها نسبت به دارو‌های OTC مقاومت نشان داده‌اند. همچنین، درمان OTC ممکن است به دلیل استفاده نادرست، مانند عدم تکرار درمان در زمان مناسب، با شکست مواجه شود.

اگر استفاده صحیح از یک درمان OTC ناموفق باشد، ممکن است پزشک شما یک درمان با نسخه را توصیه کند. این شامل:

  • ایورمکتین (اسکلایس). ایورمکتین برای شپش سمی است. برای استفاده با افراد بالای ۶ ماه تایید شده است. می‌توان آن را یک بار روی مو‌های خشک مالیده و بعد از ۱۰ دقیقه با آب شستشو داد. ایورمکتین همچنین به صورت قرص برای مصرف خوراکی برای کودکان با وزن بیش از ۳۳ پوند در دسترس است. اگر سایر درمان‌های موضعی به طور موثر آلودگی شپش را از بین نبرد.
  • اسپینوساد (ناتروبا). Spinosad برای استفاده با افراد بالای ۶ ماه تایید شده است. می‌توان آن را روی مو‌های خشک مالیده و بعد از ۱۰ دقیقه با آب گرم آبکشی کرد. شپش و شپش را از بین می‌برد و معمولاً نیازی به درمان مکرر ندارد.
  • مالاتیون. مالاتیون برای استفاده در افراد ۶ ساله یا بالاتر تایید شده است. لوسیون اعمال می‌شود، به طور طبیعی خشک می‌شود و پس از ۸ تا ۱۲ ساعت شسته می‌شود. این دارو دارای محتوای الکل بالایی است، بنابراین نمی‌توان آن را با سشوار یا نزدیک شعله باز استفاده کرد. مالاتیون را می‌توان هفت تا نه روز پس از اولین درمان در صورت لزوم دوباره استفاده کرد.

شیوه زندگی و درمان‌های خانگی

اگر ترجیح می‌دهید از دارویی برای درمان آلودگی به شپش سر استفاده نکنید، ممکن است یک درمان خانگی جایگزین را در نظر بگیرید. شواهد بالینی کمی در مورد اثربخشی چنین درمان‌هایی وجود دارد.

یک پژوهش جدید نشان می‌دهد که مطالعه با گوشی‌های هوشمند باعث افزایش فعالیت قشر جلوی مغز و کاهش درک مطلب می‌شود
بیشتر بخوانیم

خیس شانه زدن

شانه کردن مو‌های خیس با یک شانه دندانه ریز ممکن است شپش و برخی از شپش‌ها را از بین ببرد. مطالعات نشان می‌دهد که نتایج شانه کردن مرطوب متفاوت است.

مو‌ها باید خیس باشند و باید چیزی برای روان کردن مو‌ها اضافه کنید، مانند نرم‌کننده مو یا روغن زیتون. در طول یک جلسه حداقل دو بار کل سر را از پوست سر تا انتهای مو شانه کنید. این فرآیند باید هر سه تا چهار روز یک بار به مدت چند هفته تکرار شود – حداقل دو هفته پس از اینکه دیگر شپش پیدا نشد.

روغن

مطالعات بالینی کوچک نشان داده‌اند که برخی از روغن‌های گیاهی طبیعی ممکن است شپش را با خفگی بکشند، اما اثربخشی آن نامشخص است. این محصولات عبارتند از:

  • روغن درخت چای
  • روغن انیسون
  • روغن یلانگ یلانگ

این محصولات نیازی به رعایت استاندارد‌های ایمنی، اثربخشی و ساخت دارو‌های مورد تایید سازمان غذا و دارو (FDA) ندارند و گاهی اوقات می‌توانند باعث واکنش‌های آلرژیک شوند.

عوامل خفه‌کننده

تعدادی از محصولات خانگی برای درمان آلودگی به شپش سر استفاده می‌شود. تصور می‌شود که این محصولات زمانی که مقادیر زیادی روی مو‌ها اعمال می‌شود، با کلاه دوش پوشانده می‌شوند و در طول شب روی مو‌ها می‌مانند، شپش‌ها را از هوا محروم می‌کنند. محصولات مورد استفاده برای این منظور عبارتند از:

  • مایونز
  • روغن زیتون
  • مارگارین یا کره
  • ژله نفتی

با این حال، اثربخشی این درمان‌ها نامشخص است.

کم آبی کننده‌ها

گزینه دیگر دستگاهی است که از یک کاربرد هوای گرم در تلاش برای از بین بردن شپش سر و تخم‌های آن‌ها از طریق کم آبی استفاده می‌کند. این دستگاه نیاز به آموزش خاصی دارد و در حال حاضر فقط در مراکز درمانی شپش حرفه‌ای موجود است.

این دستگاه از هوای خنک‌تر از اکثر سشوار‌ها و سرعت جریان بسیار بالاتر برای از بین بردن شپش‌ها با خشک کردن آن‌ها استفاده می‌کند. برای رسیدن به این نتیجه نباید از سشوار معمولی استفاده کرد زیرا خیلی گرم است و می‌تواند پوست سر را بسوزاند.

محصولات خطرناکی که باید از آن‌ها اجتناب کنید

محصولات قابل اشتعال، مانند نفت سفید یا بنزین، هرگز نباید برای از بین بردن شپش یا از بین بردن شپش استفاده شوند.

نظافت منزل

شپش‌ها معمولاً یک روز بدون تغذیه از پوست سر انسان زنده نمی‌مانند و تخم‌ها اگر در دمای نزدیک پوست سر انکوبه نشوند، زنده نمی‌مانند. بنابراین، شانس زنده ماندن شپش در وسایل خانه اندک است.

برای احتیاط، می‌توانید وسایلی را که فرد مبتلا در دو روز قبل استفاده کرده است تمیز کنید. توصیه‌های تمیز کردن شامل موارد زیر است:

  • اقلام را در آب داغ بشویید. ملافه‌ها، حیوانات و لباس‌ها را در آب گرم و صابون – حداقل ۱۳۰ فارن‌هایت (۵۴.۴ درجه سانتیگراد) – بشویید و در حرارت بالا خشک کنید.
  • وسایل مراقبت از مو را تمیز کنید. شانه‌ها، برس‌ها و لوازم جانبی مو را با خیساندن آن‌ها در آب داغ و صابون به مدت پنج تا ۱۰ دقیقه تمیز کنید.
  • اقلام را در کیسه‌های پلاستیکی ببندید. اقلامی را که به مدت دو هفته قابل شستشو نیستند در کیسه‌های پلاستیکی ببندید.
  • وکیوم. کف و مبلمان روکش شده را به خوبی جاروبرقی بکشید.

<سایت یک پزشک / منبع

Share

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

چهار + دو =